Włókna bazaltowe jako niekorodujące wzmocnienie nawierzchni zewnętrznych

Jak działają włókna? Przede wszystkim wydłużają bezawaryjny okres eksploatacji obiektu, jego „cykl życia”. Im niższa ścieralność, tym nawierzchnia dłużej radzi sobie z obciążeniami bez potrzeby prac konserwacyjnych.  Z kolei większa szczelność i brak rys oraz spękań skurczowych sprawiają, że beton nie degraduje – lub dzieje się to znacznie wolniej – wskutek mrozu i działania środków odladzających czy chlorków migrujących z soli drogowej. Ma tu też znaczenie specyfika samego materiału, jakim jest bazalt. W przeciwieństwie do włókien stalowych, które wystając z nawierzchni tworzą punktowe ogniska korozji, włókna bazaltowe nie zagrażają tzw. rozmrażaniem betonu, bo nie korodują.

Jeśli chodzi o funkcjonalność i estetykę nawierzchni, włókna bazaltowe okazują się ze wszystkich typów zbrojenia rozproszonego rozwiązaniem najwdzięczniejszym. Nie zakłócają procesu pompowania mieszanki betonowej (nie tworzą „jeży”), zapewniają łatwe rozgarnianie i zacieranie. Poza tym umożliwiają sprawne szczotkowanie nawierzchni. To ważne w przypadku placów manewrowych czy podjazdów, gdzie gładki beton byłby zbyt śliski.

Zaletą nawierzchni z włóknami bazaltowymi jest też nieosiągalna przy innych typach włókien estetyka. Wpływa na nią łatwość uzyskania dowolnej struktury (urabialność i podatność na dowolne techniki zacierania, szczotkowania czy wygładzania), ale też bardzo małe rozmiary włókien i ich kolor, zbliżony do betonu.

Podsumowując – stosując włókna bazaltowe, uzyskujemy nawierzchnie ładne, trwałe, bezpieczne, komfortowe w użytkowaniu i nie wymagające konserwacji przez długie lata.